It's amazing
How you can speak
Right to my heart
Without saying a word,
You can light up the dark
Try as I may
I could never explain
What I hear when
You don't say a thing

alam mo ba ung pakiramdam na parang wala kang importansya? ung tipong andyan ka man o wala, walang kwenta? ung kahit ano yatang gawin at sabihin mo, bale wala?

wala lang ba talaga ko sa yo? ako lang ba nag iisip na may "connect" tayo?

ano nga kaya ang nakain mo at sobra kang natutuwa sa kin? hindi naman tayo madalas magkita...hindi rin naman ako masyadong mahilig sa bata...wala rin akong matandaang nairegalo ko sa yo noon para maalala mo ko nang sobra. sa dami ba ng kaibigan ng mommy mo ako lang ang nag iwan ng sobrang alalala para ako lang ang matandaan mo?

naalala ko pa kung pano ka magdrowing. nakakatawa, parang mga alien. kakaiba sa mga drowing ng karaniwang bata o nasanay lang ako sa mga pamangkin ko, puro puno at mga bulaklak sa bahay kubo, may pinto at bintana at sangkatutak na stickman. ilalagay mo to sa bag ng mommy mo para ibigay sa kin sa araw araw. in fairness, kahit mukhang alien, sobrang colorful naman. tapos ang galeng, kasi nung nagkita tayo sinabi ko sa yong mas ok kung ang bulaklak at mga puno naman., at sumunod ka naman. hehehe, un nga lang, mukhang bulaklak ng mga alien pa rin.

nagulat din ako minsan, wala ka yatang magawa non, tumawag ka sa telepono at gusto mong makipagkuwentuhan. nagtaka lang ako, diba karaniwan kaklase ang una mong tatawagan pag wala kang magawa? para sa anim na taong gulang na bata kagaya mo, hindi ko inasahang ako pa din ang maiisip mo.

tapos biglang ganito. may sakit ka daw at hindi karaniwan. ayokong mag isip ng kahit na ano sa sakit mo. para kasing dinudurog dibdib ko, lalo na cguro ang mommy mo. kuwento pa ng mommy mo, habang nasa hospital ka, kahit daw groggy ka, ako pa rin tinatawag mo. naiyak ako nang malaman ko. ang bata mo pa kyla. ang dami mo pang pwedeng gawin, taong pasasayahin, dami pang papel na uubusin sa kaka drawing ng mga mukhang alien.

wag naman sana...

its my birthday and i'll cry if i want to....

today.....i think ive lost the only trust that i have of men.

sobrang konti na lang yon eh, kinuha mo pa. magkaibigan tayo diba?

hindi naman lihim na kakatapos lang ng gulo sa buhay ko diba? actually, hindi pa nga tapos eh. nagsisimula pa lang akong bumangon.

akala ko kaibigan kang lumapit sa kin, handang tumulong pag kelangan ko ng karamay. naiintindihan mo sitwasyon ko. magkaibigan tayo diba?

nahihiya pa nga ako pag nag uusap tayo. tinatamaan kasi ego mo pag nagagalit ako sa mga lalake. "wag mo naman lahatin" yan ang laging sabi mo. and for a while there, naniwala akong iba ka nga sa mga kalahi mo.

wala namang kahit anong namagitan sa tin. hindi ko naisip ang mga bagay na yan kahit may mga sinasabi kang "pahaging". cguro nga kasi, hirap na ko magtiwala. sa dami ba naman ng pinagdaanan ko, understandable lang cgurong ganito ang pag iisip ko. pero sabi mo nga, hindi lahat ng lalake sinungaling. meron pa ring mga natitira dyang malinis ang kalooban at sincere sa lahat ng sinasabi nila, kagaya mo (un ang sabi mo).

ang tanga ko rin naman no? alam ko namang hindi dapat basta basta naniniwala, pero syempre, nadala ko sa galing nang pag arte mo. hindi na ko natuto.

alam mo, wala akong inisip na mas malalim pa sa pagiging magkaibigan sana natin. hindi ko yan masyado napagtuunan ng pansin. masyado pa kasi cgurong maaga. hindi pa kita masyadong kilala, bukod pa sa dahilang hindi pa ko handa. kaya wag mo sanang maisip na nasasaktan ako dahil sa nalaman ko tungkol sa inyong dalawa.

nagulat lang talaga ko. ngayon ko lang talaga napatunayan, wala kang ipinagkaiba sa kanila. kapareho mo rin lang silang mabulaklak ang dila.

nakakahinayang lang. maayos ka naman sanang kaibigan.

bakit ba kasi kelangan mo pang maglihim na "ure in a relationship" na pala? hindi ko talaga magets. magkaibigan tayo diba?